دردم که می گیرد از روزگار

دست در جیب می کنم

و در این سرمای تن‌سوز

پیاده می روم  به سمت هیچستان

همانجا که گم شدی  

یا که من گمت کردم  

اما ته جیبم دستمالی پیدا می کنم

که بوی تو را می دهد  

و این یعنی معجزه.

 

نوشته شده در سه شنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۴ساعت 14:2 توسط Aimable|