انگشتان سردم سر می خورند

بر عریانی تو

و دقیقن می روند به سمت صورتت  

آرام و بی صدا

و درست لحظه اصابتشان

به چشمانت

همانجا که زندگی تمام می شود  

و من آب می شوم

و آب تر

و بوسه ای که کاشته می شود  

تا نهالی شود  برای این زمستان سرد  

به امید بهاری دوباره ...

 

نوشته شده در سه شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۴ساعت 13:6 توسط Aimable|